ผ่าน...
ไม่ว่าจะสิ่งใด เนิ่นนานไปก็แปรเปลี่ยนสักวัน
เคยวิ่งตามความฝัน แต่บางครั้งก็ต้องหยุด...แค่นั้น
เมื่อก่อนเคยรักเคยผูกพัน แต่มาวันนี้มันเป็นเพียงคนเคยได้รู้จักกัน
วันนี้มีสุขใจ แต่ต่อไปสักวันคง...วุ่นวาย
แต่ความทุกข์ทนจางหาย อาจจะมองเห็นความสุข...อีกครั้ง
จึงทำให้ฉันได้เข้าใจ ทุกสิ่งเปลี่ยนผันสักเท่าไร"ฉันจะก้าวเดินต่อไป"
อย่าลืมเรื่องราวที่ผ่านที่เคยได้เจ็บซ้ำ ยังมีเรื่องราวที่ดีที่เคยได้จดจำ
เก็บคืนและวันที่ผ่านที่เคยได้ปวดร้าว"ยังมีเรื่องราวที่ดีที่รอให้จดจำ"
วันที่ทำผิดไป อาจเจอใครที่เข้าใจ...สักคน ในความมืดมนสับสนอาจเจอคนที่จริงใจไม่ยากนัก
จึงทำให้ฉันได้มั่นใจทุกสิ่งเปลี่ยนผันสักเท่าไรฉันจะก้าวเดินต่อไป
ในความมืดมิดยังมีดวงดาวและแดดยามเช้านำพาให้เราก้าวไป...
ย้อนอดีตที่ผ่านมาก็ไม่รู้เหมือนกันกีตาร์เคยวิ่งเคยตามความฝันของตัวเองนะ ว่าเราจะทำยังไงดีที่จะมีโอกาสได้พบได้เจอะได้เจอกะใครคนนั้น เพราะกาลเวลาทำให้เราได้รับรู้และทราบละว่าความรักที่ผ่านมามันไม่ใช่ความจริง กะใครบางคนที่ไม่ใช่ใครคนนั้น ฮืมม...เป็นเรื่องยากและละเอียดอ่อนมาก มากจริงๆนะบ้างก็เหนื่อยบ้างก็ท้อ เพราะติดต่อเพื่อนคนแล้วคนเล่าจากเพื่อนสู่เพื่อนจากใครต่อใครสู่ถามเขาหมด แต่..ก็ต้องหยุดต้องเงียบไปเพราะขาดการติดต่อ เพราะท้อหรือหมดหวัง ก็พยายามยอมรับและคิดตัดใจคิดเสียว่ามันคงจะไม่มีโอกาสเป็นหนที่สองที่จะวน-วกกลับมาเจอหรือได้ติดต่อกันอีกครั้ง แต่...จู่ๆมาวันหนึ่งจากเพื่อนเล่าสู่เพื่อน เล่าให้ฟังเขาคนนั้นก็ได้เข้ามาละมันก็เหมือนกับline of destiny.ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้เราสองคนก็ยังติดต่อกัน ฮืมม...มันเป็นอะไรที่พิเศษสุดๆ และก็บอกตัวเองนะให้สัญญาจะมั่นคง จะไม่หลง ไม่หายไปกับกาลเวลา แม้จะเคยปล่อยวางหนังสือเล่มที่ว่านี้ให้ผจญในโลกนี้ทั้งๆที่ไม่มีเรา ต่อไปนี้จะไม่ยอมให้ใครได้หยิบยืมหรืออ่านอีก "วันหน้าจะมาเขียนต่อ(เอายางพาราไปชั่งน้ำหนักก่อนนะ)"
